Comentarios Gonzalo

Ola!

Nesta entrada publico os comentarios que fixen nas entradas que corresponden á parte de Gonzalo.

Diario Tema 7: Metodoloxía CLIL/AICLE

Ola a todos e todas!

Esta nova entrada de diario vai estar a dedicada ó tema sete. Este tema trata o seguinte aspecto: metodoloxía CLIL/AICLE. Polo tanto, nesta entrada vou facer reflexións sobre os contidos deste tema.

A metodoloxía CLIL (Context and Language Integrated Learning) ou AICLE (Aprendizaxe Integrada de Contidos e Lingua Estranxeira) é un método que fai referencia a cando as materias ou parte delas son impartidas nunha lingua estranxeira para tanto aprender os contidos da materia como unha lingua estranxeira. Pode darse situacións onde haxa seccións bilingües (onde o 50% da materia ten que estar dado en inglés) ou plurilingües (a materia é en inglés). Así, para este tipo de centros o profesorado ten que ter un B2. Persoalmente creo que este nivel é insuficiente xa que, realmente, segundo o marco, o nivel competente son os C1 e C2. Ademais, non é o mesmo ter un coñecemento xeral da lingua que ter que impartir unha materia nunha lingua estranxeira. É moito máis complicado. Unha materia, como por exemplo bioloxía, ten unha gran cantidade de vocabulario específico e tecnicismos. Este tipo de termos non son aprendidos nun estudo dunha lingua e cun B2, nun principio, o docente non tería este tipo de vocabulario. Tamén se o profesor ou profesora nunca viaxou ó estranxeiro para practicar o idioma non tería tanta experiencia na lingua. O problema que podería xurdir nalgúns casos sería que habería profesores que non terían o suficiente nivel para impartir a materia. Ó mesmo tempo habería alumnos que non terían un nivel axeitado para o seguimento da materia polo que os beneficios que esta metodoloxía achega as aulas veríanse anulados. Amais, nesta metodoloxía prima a adquisición dos contidos das materias á vez que se aprende unha lingua. Polo tanto non sería bo que o docente estivese corrixindo ó alumando os erros que cometesen ó falar. Deste xeito o alumnado acabaría tendo vergoña de falar e non acabaría participando. Non é unha clase de idiomas e por conseguinte a gramática ten un papel secundario. O importante é a fluidez, expresarse e comunicarse na lingua estranxeira.

Para poder levar a cabo este método tería que haber máis horas dedicadas ás linguas estranxeiras nas que se imparten as distintas materias. Así, con máis horas en inglés ou francés o alumnado tería máis nivel e polo tanto sería máis capaz de seguir unha clase no idioma estranxeiro. Outra idea sería empezar a impartir en inglés as clases ou parte delas xa desde unha idade moi temperá. Deste xeito o alumnado non tería problema para seguilas unha vez chegado a niveis máis superiores. En Europa ten unha máis fácil adaptación xa que o alumnado presenta un mellor nivel de inglés e polo tanto esta metodoloxía pode ser levada a cabo. En España non é o caso actualmente e por iso é máis difícil a súa implantación.  

Tamén me gustaría falar doutro tema que vimos na clase e que parece importante: o andamiaxe ou scaffolding. Este tema está relacionado coas teorías de Vigotsky e divide a capacidade que teñen os alumnos a hora de dar solucións os problemas que poden xurdir na aula. Esta división comprende aquelas actividades que o alumnado pode realizar por si mesmo, aquelas actividades que o alumnado non é capaz de realizar incluso sendo axudado e as tarefas que si que pode mais con axuda externa do profesor. Así, o docente é moi importante xa que é o que proporciona as ferramentas necesarias ó alumnado para adquirir novos coñecementos e poder ser capaz de realizar tarefas e actividades cada vez máis difíciles. Así, o alumnado, pouco a pouco, está capacitado para levar a cabo as diferentes tarefas por si so. Crear autonomía nos estudantes é vital para que saiban realizar todo por si so xa que en moitas situacións coma os exames non van ter axuda. Concretamente no CLIL a andamiaxe é moi importante e debe de proporcionarse tanto para o contido como para a lingua.

Por último, a metodoloxía CLIL ou AICLE é unha moi boa idea para impartir contidos que nun inicio non serían impartidos en inglés. Deste xeito apréndense contidos á vez que se está adquirindo unha lingua estranxeira. Esta metodoloxía trae unha gran cantidade de beneficios para o alumnado mais se este ten un nivel aceptable na lingua xa que se esta situación non se dá non se podería impartir unha clase nun idioma estranxeiro. Con todo, e metodoloxía CLIL supón un novo enfoque para as aulas dos institutos e das escolas.

Moitas grazas a todos e todas!

Diario tema 6: As programacións didácticas vixentes

Benvidos todos e todas a unha nova entrada!

Nesta entrada tratarei e farei reflexións sobre os contidos do tema 6, o cal lidia coas programacións didácticas vixentes, parte moi importante das aulas xa que son as que guían a aprendizaxe dunha clase.

Sen dúbida, as partes máis importantes dunha programación son nas que o docente pode facer modificacións dependendo do alumnado ó que se lle vai impartir a clase. Así, na medida do posible, o proceso de aprendizaxe vai ser o máis personalizado posible para cada clase xa que ten en conta os diferentes tipos de alumnos. Deste xeito, as programacións de aula teñen que estar adecuadas ós alumnos e ás alumnas da clase en particular. Creo que un erro que cometen bastantes profesores é que non crean unha programación de aula para o seu alumnado senón que usan o libro en todo momento e non deixan lugar á creatividade, tanto a propia creatividade do profesor como a creatividade do alumnado. Con este tipo de clase o alumnado perde a motivación e o interese pola materia o que inflúe na dinámica da clase e na súa aprendizaxe. O libro é unha ferramenta moi útil para o desenvolvemento dunha clase mais non é a única. Hai moitas máis opcións para captar a atención dos alumnos e potenciar a súa aprendizaxe e motivación. Persoalmente, seguir o libro clase tras clase facía que non tivera moitas ganas de aprender o inglés, mais cando o profesor propuña unha actividade diferente toda a clase tiña máis ganas de involucrarse. O uso da informática para a aprendizaxe de idiomas é unha opción moi boa así como a creación de diálogos para o afianzamento do vocabulario ou a gramática.  

Tamén tratouse na clase as fases da programación. Unha delas era a programación do curso onde os profesores dun mesmo ano académico acordan un contidos, obxectivos e criterios comúns. Isto é fundamental en calquera instituto xa que debe de haber uns parámetros base para que todos os alumnos poidan adquirir os mesmos coñecementos e non haxa descompensacións entre unha clase e outra. No caso de que profesores dun mesmo curso fixeran a súa clase dunha maneira dando uns contidos diferentes para acadar uns obxectivos distintos daríase o caso de que unhas clases terían máis niveis que outros. Isto, por exemplo, á hora de afrontar a selectividade non sería beneficioso para o alumnado que estivera na clase onde se impartira un nivel inferior. Outro aspecto que vimos foron as fontes de programación, e gustaríame citar a fonte psicolóxica. Nun centro educativo converxen moitas idades diferentes e por conseguinte non se poden tratar da mesma maneira os mesmo temas. Non é o mesmo tratar a educación sexual en primeiro da ESO que es segundo de Bacharelato. En consecuencia, deberase adaptar cada tema a cada idade.

Falamos de cómo tratar ás persoas con diferentes problemas e concretamente en clase mencionouse os problemas psicolóxicos. Creo que ninguén debe se ser excluído por presentar un problema ou outro, todo o mundo ten dereito a ter a súa oportunidade de obter unha educación e un futuro. No caso de que o docente teña na clase a un alumno ou alumna cun problema psicolóxico, el ou ela debe por suposto estar informado de cal é ese problema. En xeral, o docente debe de estar informado dos problemas de saúde que os seus alumnos e alumnas poidan presentar e de cómo hai que afrontalos. Por exemplo, debe de saber se hai algún alumno ou alumna ó que lle poida dar un ataque epiléptico, ataque de ansiedade, etc. e de qué hai que facer neses casos. No caso do ataque de ansiedade unha solución podería ser sentar a esa persoa preto da porta por se necesitase saír en calquera momento. Igualmente hai que facer adaptacións a aqueles alumnos ou alumnas que o precisen como pode ser a unha persoa xorda de nacemento. Comentouse que na escola de idiomas a esa persoa non se lle examinaría da parte oral e de escoita oral e que cando lle expedisen o título constaría que non se examinou desas partes.

Finalmente, as programacións didácticas son un elemento moi importante para un docente o polo tanto para nós tamén xa que imos ser profesores nun futuro. Temos que entendelas, saber que elementos teñen, qué podemos modificar e cómo podemos melloralas para perfeccionar a aprendizaxe. Cando sexamos profesores teremos que prestar especial atención á creación de programacións didácticas e programacións de aula e é por iso que debemos ter un coñecemento previo que nos vai servir de moito.

Ata a próxima entrada!

Diario Tema 5: O deseño curricular

Benvidos a todos e todas a unha nova entrada!

Esta entrada de diario vai versar sobre os contidos do tema cinco que se tratan na clase. Nesta materia non só se tratan contidos a través das explicacións do profesor, senón que tamén se tratan  a través de maneiras máis innovadoras, interactivas e motivadoras como poden ser facer actividades en grupo ou mediante aplicacións online.

Un dos aspectos tratados neste tema cinco foron os elementos do currículo. Estes elementos son de vital importancia xa que son os que van determinar a educación que recibe o alumnado. Un destes elementos son as competencias do currículo. Con respecto a elas, creo que hai algunhas ás que se lle da máis importancia e outras quedan nun segundo plano como son a competencia social e cívica ou conciencia e expresións culturais. Polo que respecta á miña experiencia, na maioría de materias dábase máis importancia as demais e deixábanse un pouco de lado as competencias anteriormente citadas. Isto no quere dicir que non se lle dea importancia ós contidos, que son moi importantes tamén, pero nunca se debería esquecer educar ós alumnos sobre a realidade social na que se vive e ensinar a valorar as diferentes expresións culturais dun territorio. No que respecta á materia de inglés, eu creo que se deberían impartir máis horas, xa que saber un idioma vai ser de gran utilidade no futuro. Eu estou moi contento da decisión de ter estudado unha carreira de idiomas xa que agora podo viaxar e comunicarme, ver material en versión orixinal, ler en inglés, etc. Outro aspecto de suma importancia son as metodoloxías usadas na aula. Cando se emprega unha metodoloxía obsoleta o alumnado non presta atención e perde a motivación pola materia. Isto implica un empobrecemento para o alumnado con respecto á aprendizaxe desa materia e un esforzo en van para o profesor xa que os alumnos e alumnas non prestan atención. Por esta razón hai que incluír novas metodoloxías que capten a atención do alumnado e así conseguir que aprendan máis e mellor, non só que memoricen conceptos. A finalidade última debería ser que puidesen reter os conceptos aprendidos moito tempo e poder usalos no futuro.

Tamén se tratou na clase os grados de concreción curricular. Desde o primeiro ata o último debería ser en conta a calidade da educación, e non facer as leis, decretos, etc. por razóns políticas xa que isto o que crea é un deterioro paulatino da educación, algo inadmisible. A educación e un dos aspectos máis importantes do país e debería ser primordial mantela saudable. Con todo, no grado dos centros docentes, estes son moi importantes xa que son os que teñen a posibilidade de saber todos as particularidades que existen no centro educativo e así facer un proceso de educación completamente inclusivo.

Outro tema tratado foron as escolas de idiomas, excelente opción para aprender un idioma. As escolas de idiomas resultan moi positivas para aprender un idioma, xa que van nivel a nivel, o que fai a aprendizaxe moito máis sinxela. Isto non implica que non impartan suficiente nivel, todo o contrario, por cada curso os alumnos e as alumnas adquiren unha gran cantidade de coñecementos e habilidades nesa lingua que están estudando. Ademais, as escolas de idiomas son moito más accesibles economicamente que aprender un idioma nunha academia privada. Persoalmente asistín a escola de idiomas cursando alemán. O tempo que o estiven estudando aprendín moito e serviume para crear unha base antes de entrar na universidade. Así, as escolas de idiomas serven tanto de formación complementaria para unha lingua que se estea estudando no instituto, universidade, etc. como para a adquisición dun idioma unicamente nesa institución. Adicionalmente, co paso do tempo fóronse creando más escolas de idiomas en máis puntos xeográficos ó longo do territorio polo que é moi fácil ter acceso a unha.

As actividades e contidos que tratamos na clase teñen que ser incluídas nun blog, o cal conta un 50%. O blog é unha idea moi positiva xa que fai levar ós alumnos leven a materia ó día e non se deixe todo para o final. Ó levar a materia ó día pódense ir asimilando os contidos pouco a pouco e polo tanto estarán na cabeza máis tempo. Do contrario, esqueceríanse moito máis rápido. Así mesmo, ó ter que facer ó blog estamos poñendo en práctica a nosa competencia tecnolóxica, algo tan importante na actualidade xa que a tecnoloxía está presente en todos os ámbitos da nosa vida. Finalmente, hai moitas ferramentas para facer que os alumnos aprendan de maneira diferente e evitar que só “chapen” para o exame. Unhas destas ferramentas é precisamente o blog. A non existencia dun exame fai que o alumnado tome a materia cunha distinta filosofía coa que a tomaría de haber un exame final, xa non só se centran en aprobar senón tamén en aprender.

Ata a próxima entrada!